gedicht van Hans van Druten
Teer zicht


duivenveren hemels
spiegel jij zee
dikkend donker
diep verlangen schroeit

uit vlam getrokken
op een droom gestrand
de glimlach van je blank
en teer gezicht

dicht bij mij te zien
hart van begeerte
naar liefdeslied ijlt,

't woord flamingoot
voorbij lust en vrees

ijle wind
z'n schucht're sluiers
spookt